.20
Drugie prawo zachowania energii w duszy brzmi mniej więcej tak:
Energia dwóch układów duchowych, nigdy nie pozostaje niezależna i jako taka wzajemnie się uzupełnia i zasila, wypełnia opuszczone przestrzenie i oczyszcza niedrożne kanały, ciągle dąży do kontaktu poprzez niepowstrzymaną wymianę, w nieustannej wędrówce, we wzajemnym przyciąganiu się i jest to możliwe, ponieważ układy duchowe potrafią się komunikować, nawet bez wiedzy i woli nośnika materialnego. Układ duchowy zawsze dąży do doskonałości. Mniej doskonały poszukuje bardziej doskonałego, i kiedy dwa nierówne układy spotykają się, następuje niewidzialny kontakt. Układy duchowe dążą przede wszystkim do połączenia się w większe skupiska energii i dlatego naturalne jest ich wiązanie się w coraz to większe układy, aż do całkowitego zjednoczenia się w jeden potężny system duchowy.
Niestety nośnik materialny podlega prawu zachowania woli, co niesamowicie komplikuje sytuację na świecie, ale o tym napiszę później.